Tuesday, January 19, 2010
روزی که خانه قدیمی فرو ریخت
3:59 PM | 
Posted by
Molly
بالاخره بعد دو سال مهندسی که خونه قدیمی ما رو خرید تصمیم گرفت اونجا رو بکوبه و جاش یه ساختمون شیش طبقه بزنه
امروز که رفته بودم خونه رو ببیینم فقط یه درب ورودی بود و دیوارش
داخلش کاملا خراب شده بود و گارگرها مشغول کار بودن،چه روزای رو اونجا گذروندیم من دقیقا 4سالم بود وقتی اومدیم این خونه یادمه سالی نبود که بابا واسه خونه خرج نکرده باشه یه سال رنگ کاری یه سال سرامیک کردن یه سال درست کردن حمام و دستشویی یه سال لوله کشی و هر سال همین طور به این لیست ها اضافه میشد اما با این وجود این همه سال اونجا زندگی کردیم هرچی باشه کلی خاطراتم مربوط میشه به اون خونه.....اینکه هر سال بهمن ماه و عید نوروز همه خونه ما جمع میشدن،بازیهایی که باهاشون بزرگ شدیم ،عروسی دختر همسایمون که تو خونه ما گرفتن،جشن تولدام ،دعوا ها و کتک های که خوردم (البته از زیر بعضی از کتک ها هم در می رفتم اونقدر تو حیات می دوییدم و مامان دنبالم که بالاخره خسته میشد و خندش میگرفت و بی خیال میشد)،قبولیم تو دانشگاه،و خیلی خاطره های تلخ و شیرین دیگه...و حالا ایستاده بودم و خراب شدن خونه رو میدیدم خونه ای که صدای خنده ها وگریه هامون تو تک تک آجر هاش حبس شده بود و حالا گارگر ها بودن که داشتن با کلنگ هاشون به این آجر ها می زدن ...تو دلم میگفتم آره بزنیین محکمتر بزنیین و خراب کنیین،خونه ای که یه روز باعث و بانی همه مشکلات شده بود ،شاید این خونه قدیمی دیگه نباشه اما خاطراتش همیشه خواهد بود اونو که نمیتونیین خراب کنیین....به هر حال دیر یا زود این اتفاق می افتاد و قبول دارم که قرار نیست همیشه یه زندگی یکنواختی رو بگذرونیم ،تغییر لازمه ،ودر واقع این خونه نبود که بهش دلبسته بودم بلکه خاطراتی بود که ازش داشتم و خواهم داشت...
به امید هوا ی تازه تر ،روزهای روشنتر و زندگی بهتر
امروز که رفته بودم خونه رو ببیینم فقط یه درب ورودی بود و دیوارش
داخلش کاملا خراب شده بود و گارگرها مشغول کار بودن،چه روزای رو اونجا گذروندیم من دقیقا 4سالم بود وقتی اومدیم این خونه یادمه سالی نبود که بابا واسه خونه خرج نکرده باشه یه سال رنگ کاری یه سال سرامیک کردن یه سال درست کردن حمام و دستشویی یه سال لوله کشی و هر سال همین طور به این لیست ها اضافه میشد اما با این وجود این همه سال اونجا زندگی کردیم هرچی باشه کلی خاطراتم مربوط میشه به اون خونه.....اینکه هر سال بهمن ماه و عید نوروز همه خونه ما جمع میشدن،بازیهایی که باهاشون بزرگ شدیم ،عروسی دختر همسایمون که تو خونه ما گرفتن،جشن تولدام ،دعوا ها و کتک های که خوردم (البته از زیر بعضی از کتک ها هم در می رفتم اونقدر تو حیات می دوییدم و مامان دنبالم که بالاخره خسته میشد و خندش میگرفت و بی خیال میشد)،قبولیم تو دانشگاه،و خیلی خاطره های تلخ و شیرین دیگه...و حالا ایستاده بودم و خراب شدن خونه رو میدیدم خونه ای که صدای خنده ها وگریه هامون تو تک تک آجر هاش حبس شده بود و حالا گارگر ها بودن که داشتن با کلنگ هاشون به این آجر ها می زدن ...تو دلم میگفتم آره بزنیین محکمتر بزنیین و خراب کنیین،خونه ای که یه روز باعث و بانی همه مشکلات شده بود ،شاید این خونه قدیمی دیگه نباشه اما خاطراتش همیشه خواهد بود اونو که نمیتونیین خراب کنیین....به هر حال دیر یا زود این اتفاق می افتاد و قبول دارم که قرار نیست همیشه یه زندگی یکنواختی رو بگذرونیم ،تغییر لازمه ،ودر واقع این خونه نبود که بهش دلبسته بودم بلکه خاطراتی بود که ازش داشتم و خواهم داشت...
به امید هوا ی تازه تر ،روزهای روشنتر و زندگی بهتر
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
yade tamame oon khaterat bekheir ....
vaghean yadesh bekheir ...che dorani bood ..... aslan nemitoonam chizii shoo faramoosh konam .....
khatrat tanha chizi hast k ba adam mimone... adam ba ona zande hast.. har vaght chizii ro mibine k bazi chizaa ro berash yadvary mikone... adam mire bera khodesh.
ishala hamishe kharate ziba dashte bashi :)
@ Amin: are koli khaterate moshtarak darim ;)
@ Hamzad: merci, inshala
Post a Comment